Αυτός ο Αύγουστος ήταν τόσο γλυκός...
Ο καιρός και η ηρεμία που ένοιωσα μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια. Κάτι ωραία καλοκαίρια στο εξοχικό του παππού με τα μεγάλα, ατέλειωτα μεσημέρια.
Να περιμένεις ξαπλωμένος στο κρεβάτι να κοιμηθούν όλοι για να ξεφύγεις από τον υποχρεωτικό μεσημεριανό ύπνο. Και μετά να γλιστράς έξω από την ανοιχτή πόρτα με την κουρτίνα που γλύφει το πλατύσκαλο, σιγά σιγά για να μην σε καταλάβουν.
Έξω ο ήλιος καυτός και το αγαπημένο σου δέντρο δροσερό και μεγάλο να σε περιμένει με την κούνια και όλα τα μικροπράγματα που έχεις βάλει για να μοιάζει με το φανταστικό σου σπίτι. Παρέα με την ξαδέλφη σου που τώρα είναι πολύ μεγάλη για να θυμάται τις χαζομάρες που κάνατε αυτά τα καλοκαίρια. Και που και που η φωνή του παππού να λέει "σκασμός", πάλι τον είχες ξυπνήσει.
Και αργότερα πήγαινες στη θάλασσα καταμεσήμερο σε μια παραλία έρημη και καθαρή, όλη δική σου, να μυρίζει ιώδιο. Πάντα αυτή η θάλασσα σε καλούσε στην αγκαλιά της με τα κύματά της σε προσκαλούσε λες και θα μάθαινες όλα τα μυστικά της μέσα στο βυθό της. Και όταν ο Αύγουστος έφτανε στα μισά του και τέλειωναν οι γιορτές, τα γλυκά και τα δώρα από όλες τις Μαρίες του σογιού, ερχόταν και ο άνεμος. Αυτός ο υπέροχος άνεμος του Αυγούστου ζεστός και γλυκός να σε χτυπάει και να σε δροσίζει από τον μεσημεριανό ήλιο και να σαι δίπλα στη θάλασσα που πάντα θα αγαπάς.
Γλυκές αναμνήσεις...
Ο καιρός και η ηρεμία που ένοιωσα μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια. Κάτι ωραία καλοκαίρια στο εξοχικό του παππού με τα μεγάλα, ατέλειωτα μεσημέρια.
Να περιμένεις ξαπλωμένος στο κρεβάτι να κοιμηθούν όλοι για να ξεφύγεις από τον υποχρεωτικό μεσημεριανό ύπνο. Και μετά να γλιστράς έξω από την ανοιχτή πόρτα με την κουρτίνα που γλύφει το πλατύσκαλο, σιγά σιγά για να μην σε καταλάβουν.
Έξω ο ήλιος καυτός και το αγαπημένο σου δέντρο δροσερό και μεγάλο να σε περιμένει με την κούνια και όλα τα μικροπράγματα που έχεις βάλει για να μοιάζει με το φανταστικό σου σπίτι. Παρέα με την ξαδέλφη σου που τώρα είναι πολύ μεγάλη για να θυμάται τις χαζομάρες που κάνατε αυτά τα καλοκαίρια. Και που και που η φωνή του παππού να λέει "σκασμός", πάλι τον είχες ξυπνήσει.
Και αργότερα πήγαινες στη θάλασσα καταμεσήμερο σε μια παραλία έρημη και καθαρή, όλη δική σου, να μυρίζει ιώδιο. Πάντα αυτή η θάλασσα σε καλούσε στην αγκαλιά της με τα κύματά της σε προσκαλούσε λες και θα μάθαινες όλα τα μυστικά της μέσα στο βυθό της. Και όταν ο Αύγουστος έφτανε στα μισά του και τέλειωναν οι γιορτές, τα γλυκά και τα δώρα από όλες τις Μαρίες του σογιού, ερχόταν και ο άνεμος. Αυτός ο υπέροχος άνεμος του Αυγούστου ζεστός και γλυκός να σε χτυπάει και να σε δροσίζει από τον μεσημεριανό ήλιο και να σαι δίπλα στη θάλασσα που πάντα θα αγαπάς.
Γλυκές αναμνήσεις...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου