25 Ιαν 2013

συρραμένα τουιτ

Βρήκα ένα καινούριο κόλπο! Λέω να συρράψω τα τουιτ μου σε παράγραφο και να γράψω μια ιστοριούλα, μπας και βγάλω κανένα νόημα, μπας και βρω καμιά άκρη. Τι γίνεται με μένα;
Μάλλον σκέφτομαι πολύ! Και πως να κάνεις ένα μυαλό να ηρεμήσει;
               

Συναντάς ανθρώπους σκεφτικούς στο δρόμο, σκυμμένους, με το κεφάλι κάτω, χαμένοι και αυτοί στις δικές τους σκέψεις όπως και συ... Και οι ματιές σας δεν συναντιούνται ποτέ!  

Μετά γνωρίζεις και άλλους ανθρώπους, συνδιαλέγεσαι μαζί τους και τότε καταλαβαίνεις. Διαβάζεις, σπουδάζεις, δουλεύεις, ξανά-σπουδάζεις, συνεχίζεις να δουλεύεις και μετά συναντάς ανθρώπους που δεν έχουν κάνει τίποτα απ' αυτά, μόνο λεφτά... Καθαρά λεφτά, νόμιμα, με πολύ δουλειά και κόπο, όπως ανακαλύπτεις τελικά. Και μετά σκέφτεσαι πόσο μάταια είναι τα δικά σου έργα;

Κάποιος με πίεσε σήμερα και νομίζει ότι έχει πάρει αυτό που θέλει. Εγώ ξέρω τι θέλει αυτός; Μα το σημαντικότερο ερώτημα είναι τι θέλω εγώ; Από αυτόν, από την ζωή, από το εαυτό μου. Όταν με πιέζουν πολύ φεύγω, όταν με πιέζουν περισσότερο γίνομαι καριόλα! Η ζωή περνάει και συ γίνεσαι τόσο καριόλα με αυτούς που επιμένουν, μα το αξίζουν. Κλειστές πόρτες, κλειστά παράθυρα κ ο αέρας θέλει και μπαίνει. Οι άντρες θέλουν να μπαίνουν στη ζωή σου μέσα από τη μικρή χαραμάδα που αφήνεις...

"νευρώσεις, απλώς νευρώσεις, υστερικές νευρώσεις!" είδα γραμμένο κάπου και σκέφτηκα μήπως εκφράζεται έτσι και για εμένα; Είχα μια άλλη απάντηση όμως, ίσως για να απαλύνω την ψυχή μου. Εύκολα λόγια ψυχολόγων που χρησιμοποιούν αυτοί που νομίζουν ότι ξέρουν. Τον εαυτό τους, τον ξέρουν;

Υπάρχουν και καλοί άνθρωποι στο κόσμο, παραχωμένοι μέσα στο βόθρο. Πόση βρόμα πρέπει να φας στα μούτρα και να μυρίσεις για να τους βρεις... Παρόλα αυτά αναρωτιέμαι που έχω μπλέξει πάλι; γαμώτο! Υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν στους άλλους ότι τους έχει πληγώσει στο παρελθόν. Αυτοί που δεν μπορούν να ξεχωρίζουν την αλήθεια των άλλων! Είναι περιχαρακωμένοι στη δική τους πραγματικότητα, με παρωπίδες και δεν μπορούν να δουν καθαρά τι γυναίκα έχουν μπροστά τους.

Άντε, εσείς που ψάχνετε για πρίγκιπες να τους βρείτε, να παίρνουμε και μεις σειρά! Αυτοί οι πρίγκιπες στο twitter που νομίζουν ότι είναι διαφορετικοί άντρες από ότι κυκλοφορεί έξω στον κόσμο, πόσο λάθος κάνουν! Απατώνται πιστεύοντας ότι ψάχνουν την πραγματική αγάπη και το μόνο που κάνουν τελικά είναι να περιπλέκουν τα πράγματα με δύο - τρεις γυναίκες μαζί. Οι πραγματικοί άντρες, οι αληθινοί άνθρωποι και χαρακτήρες βρίσκουν τη γυναίκα που θέλουν και την διεκδικούν. Και υπάρχουν ακόμα τέτοιοι άντρες εκεί έξω δόξα το Θεό! Απλά οι γυναίκες πάντα θα περιμένουν τους πρίγκιπες και θα αναζητούν τον ρομαντισμό στις σχέσεις τους με τους άντρες. Μετά γνωρίζοντάς τον συνειδητοποίησα πως είμαι ονειροπόλα. Τελικά κάποιοι άνθρωποι είναι πρακτικοί και εμείς είμαστε απλά ονειροπόλοι! 

Τώρα πιστεύω ότι εμείς οι δυο ζούμε σε δύο διαφορετικούς κόσμους, αλλά και αληθινούς. Δεν έχω καμία διάθεση να σε παραμυθιάζω και εσύ το ίδιο, αφού λες την γνώμη σου και όχι ότι θέλω να ακούσω. Υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ μας σε τόσα επίπεδα, τόσες γέφυρες που πρέπει να κτίσουμε για να συνυπάρχουμε. Πρέπει να κουβεντιάσουμε, να κουβεντιάζουμε για να καταλάβει ο ένας τι θέλει ο άλλος, για να γνωρίσουμε αυτούς τους δύο κόσμους. Και τι μπορούν να κάνουν δύο διαφορετικοί κόσμοι μαζί; Να κάνουν βόλτες με το αμάξι στην Αθήνα τα βράδια.


23 Ιαν 2013

χανόμαστε

και αυτές οι φιλίες που χάνονται στην καθημερινότητα
και τα χρόνια περνάνε και γίνονται εμπόδια...
ο χρόνος φίλε μου, ο χρόνος, αδέκαστος κριτής για όλα!
χάνομαι, χάνεσαι, χανόμαστε...

7 Ιαν 2013

Ντρέπομαι...

Σήμερα το μεσημέρι, πηγαίνοντας στη δουλειά, ντράπηκα τόσο πολύ για την γιαγιά που ζητιάνευε και μου ζήτησε λίγο ψωμάκι...
Της έδωσα την μπανάνα που είχα μαζί μου, μου είπε ευχαριστώ πολύ και τότε ντράπηκα ακόμα πιο πολύ. Ντράπηκα, ένοιωσα ότι της έτρωγα το φαΐ...
Και μετά σκεπτόμενη ποίοι είναι αυτοί που της τρώνε το φαΐ και δεν ντρέπονται καθόλου, ντράπηκα ακόμα πιο πολύ... για λόγου τους!
Ρε γαμώτο δεν σκέφτονται τίποτα, δεν τους νοιάζει τίποτα, αφήνουν τους ανθρώπους να πεθαίνουν της πείνας.
Ντρέπομαι, ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος!
Βλέπω καθημερινά αρκετούς επαίτες, λίγοι με παρακαλάνε για 'λίγο ψωμάκι', ο άνθρωπος που έχει ανάγκη φαίνεται, στα μάτια του, στα ρούχα του...
    
Πόσο δρόμο έχουμε ακόμα να διανύσουμε για να γίνουμε άνθρωποι;!
Δρόμος μεγάλος, κρυμμένος και δύσκολος. 
Ακόμα και η γάτα μου έχει μάθει να μην τρώει όλο το φαΐ της γιατί μετά ξερνάει, δεν αντέχει το στομάχι της.
Τι στομάχι είναι αυτό που έχει ο άνθρωπος;
Δεν είμαστε ζώα, νομίζουμε ότι είμαστε ανώτερα από αυτά και βρισκόμαστε στην πλάνη.
Έχουμε γίνει οι βασιλιάδες όχι της ζούγκλας, αλλά του βασιλείου των σκουπιδιών που γεμίζουμε τον πλανήτη.
Κανένας άλλος έμβιος οργανισμός στον πλανήτη δεν έχει την δυνατότητα και την συνείδηση να καταλαβαίνει ότι σκοτώνει το ίδιο του το είδος, την φύση, τα ζώα και ταυτόχρονα, υποσυνείδητα και ενσυνείδητα να το χαίρεται!
Είμαι εγώ ο μεγάλος αρχηγός, το αφεντικό, η εξουσία, ο βασιλιάς, είμαι ΕΓΩ και μόνο!
Είμαστε άξιοι όλων των συμφορών μας γιατί εμείς τις δημιουργούμε.
Μεγαλώνοντας αντιλαμβάνομαι πόσο έχουμε παραστρατήσει και πόσο μας αξίζει να ζούμε στην μιζέρια μας!
    
Ντρέπομαι... γιατί υπάρχουν ζώα που δεν μπορούμε να τους μοιάσουμε.
Ντρέπομαι, γιατί βρισκόμαστε στο 2013 και δεν θέλουμε να μοιραστούμε τα παιχνίδια μας με τα άλλα παιδάκια σαν τα κακομαθημένα τα πεντάχρονα! Ούτε τα παλιά μας παιχνίδια, ούτε τα παλιά μας ρούχα θα δώσουμε δώρο στα άλλα παιδάκια...
Ντρέπομαι, γιατί δεν ντρέπονται αυτοί που πρέπει.
Ντρέπομαι, γιατί δεν έχουμε συνείδηση και συμπόνια στον πόνο του άλλου.
Ντρέπομαι, γιατί κλέβουμε το μέλλον από το παρόν.
Ντρέπομαι, γιατί κλέβουμε, τώρα, όλους και όλα που ζουν και ότι θα ζήσει.
Ντρέπομαι.

Μα ξέρετε κάτι; Δύο επί ένα, δύο τετραγωνικά μέτρα, αυτό είναι το βασίλειο που μας περιμένει όλους. Λίγοι το έχουν καταλάβει!


6 Ιαν 2013

Η ζωή σου

Και ξαφνικά ξυπνάς και παίρνεις την απόφαση
να κάνεις την ζωή που πάντα ήθελες και ονειρευόσουν.
Να βρεις τους ανθρώπους που θα πορευτούν μαζί σου
στη ζωή αυτή που πάντα ήθελες και είχες αφήσει στην άκρη,
για μια ζωή πιο εύκολη, πιο ήρεμη, που κύλαγε σαν το νερό,
που δεν σε ένοιαζαν οι μέρες και οι εμπειρίες που περνούσαν.

Τώρα είναι η ώρα να βρεις τον άνθρωπο που θα είναι δίπλα σου,
θα καταλάβει την ψυχή σου, θα νοιώσει το κορμί σου.
Και όλα αυτά τα χρόνια που χάραξαν μέσα σου;
Όλες αυτές οι αμαρτίες που αποτυπώθηκαν στη μορφή σου;
Πως θα καταφέρεις να σβήσεις από πάνω σου ότι είναι γραμμένο;
Πως θα δείξεις ένα πρόσωπο διαφορετικό απ' ότι είσαι;

Η ζωή σου δεν είναι αυτή που ψάχνεις για το μέλλον,
είναι αυτή που ζεις τώρα, αυτή που έζησες τότε,
αυτή που σ' έχει κάνει τον άνθρωπο που είσαι τώρα!