Το κέντρο της Αθήνας

   Το κέντρο της Αθήνας είναι γεμάτο με αλλοδαπούς εδώ και πολλά χρόνια. Θυμάστε κάποτε το σταθμό της Ομόνοιας του ΗΣΑΠ; Γεμάτος περίεργους ανθρώπους για τα φοιτητικά μου μάτια, ναρκομανείς. Χαμένες ψυχές και ζωές.

  Κάποτε είχαν κλέψει ένα συμφοιτητή μου. Τον είχαν απειλήσει για να βγει στην άλλη μεριά του υπόγειου σταθμού έπρεπε να δώσει το πορτοφόλι του και το έκανε. Δεν πρέπει να ήταν αλλοδαποί, ούτε ναρκομανείς, απλοί απατεωνίσκοι. Μετά ήρθαν οι Ολυμπιακοί αγώνες στην Αθήνα και ο σταθμός άλλαξε ξαφνικά και μαγικά. Εξαφανίστηκαν οι ναρκομανείς και οι παράνομοι και στοιβάχτηκαν αλλού.

  Τώρα το στέκι τους είναι η Πλατεία Βάθης, η Ομόνοια και τα γύρω στενά. Γενικά όλο το κέντρο έχει γεμίσει από φτωχούς, απατεώνες και έτοιμους για όλα ανθρώπους. Υπάρχουν κάποιοι από αυτούς που φαίνεται ότι είναι η ζωή τους βουτηγμένη μέσα στην παρανομία αλλά δεν είναι όλοι ίδιοι. Αλλοδαποί έχουν βρει τα σπίτια των φτηνότερων περιοχών, στο κέντρο, και μένουν μέσα. Έχουμε δει όλοι μας να στοιβάζονται κάποιες φορές και 10 ψυχές σε 50 τετραγωνικά μετρά. Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι, οι ιδιόκτητες, οι "νοικοκυραίοι" που τα νοικιάζουν εν γνώση τους.

  Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γεννήθηκαν σε χώρες που απλά η ελπίδα βρίσκεται αλλού, σε άλλη χώρα, σε άλλη ήπειρο. Η Ελλάδα ήταν πάντα το σταυροδρόμι, το γεφύρι, το πέρασμα από την Ασία για την Ευρώπη και την Αμερική. Και σας ρωτάω, αν εσείς γεννιόσασταν σε μια χώρα που δεν υπήρχε φαί, που υπήρχε η φτώχεια και ο πόλεμος και σας έλεγαν ότι κάπου μακριά υπήρχε ελπίδα να ζήσεις ανθρώπινα, τι θα κάνατε; Είμαι σίγουρη πως κάθε βράδυ στον ύπνο σας θα ονειρευόσασταν να περνάτε αυτό το φράγμα, το όριο, το σύνορο πως μια καλύτερη ζωή. Ένας συνάδελφος κάποτε με ρώτησε μα καλά πως μπορούν να ζουν έτσι αυτοί οι άνθρωποι; Το μόνο που βρήκα να πω είναι σκέψου σε τι απελπισία και φτώχεια ζουν στη χώρα τους. Και μην ξεχνάτε ότι η Ελλάδα είναι απλώς το πέρασμα και οι ίδιοι να μην το ξέρουν μόλις θα έρθουν εδώ για κάποια άλλη γη της επαγγελίας θα τους πουν οι 'συνοδοιπόροι' τους.

  Μιλάμε για έναν πλανήτη που υπάρχουν οι πολύ πλούσιοι και οι πολύ διάσημοι και στην αντίπερα όχθη έχουμε τους πολύ φτωχούς, τους λιμοκτονούντες, τους ρακένδυτους. Αυτοί γίνονται οι ζητιάνοι στην κοινωνία μας. Μόνο που κάποιοι από αυτούς έχουν εγωισμό  και μίσος προς αυτούς που γεννήθηκαν σε καλύτερη μοίρα και γίνονται εγκληματίες. Γίνονται δεν γεννιούνται. Και αυτό γιατί υπάρχουν και άλλοι που έχουν μέσα τους την αξιοπρέπεια και την ζήλεια και ψάχνουν τρόπους για να φτιάξουν τις ζωές τους όπως εμείς, ο "περιούσιος λαός", οι τυχεροί, οι δώρα φέροντες από τις μοίρες.

  Η αλήθεια είναι πως κάποτε στο μονοπάτι της ζωής σου θα κληθείς να διαλέξεις την αρετή ή την κακία. Αλλά όταν βρίσκεσαι σε σύγχυση μυαλού, σώματος και ψυχής όπως αυτοί οι άνθρωποι πόσο εύκολο είναι να βρεις το σωστό δρόμο;

  Τα λέω όλα αυτά μην γνωρίζοντας την λύση του προβλήματος στο κέντρο της Αθήνας και νοιώθοντας διχασμένη. Καθημερινά περνώ και βλέπω ανθρώπους με καρότσια από πολυκαταστήματα γεμάτα σκουπίδια, ρακοσυλλέκτες. Τα καρότσια τους έχουν μέσα τα δικά μας τα σκουπίδια. Με τα σκουπίδια μας ζουν άνθρωποι! 

  Έχουν προσπαθήσει να με ληστέψουν δύο φορές, έχουν αποπειραθεί να ανοίξουν το αμάξι μου καθώς βρίσκομαι μέσα. Δεν είναι όμορφη εμπειρία, σε γεμίζει μίσος και οργή. Αλλά αναρωτιέμαι είμαι εγώ και εσείς, οι απλοί άνθρωποι, που πρέπει να δώσουν τη λύση; Η αστυνομία τι κάνει; Δεν είναι δουλειά της να μαζέψουν τους παράνομους και να τους διώξουν από την Ελλάδα; Και δεν μιλάω απλά για τους λαθρομετανάστες, μιλάω για τους εγκληματίες λαθρομετανάστες. Αυτοί μολύνουν όλη την κοινωνία των λαθρομεταναστών. Δεν νομίζω ότι οι φυλακές πρέπει να γεμίζουν από αυτούς, πρέπει να απελαθούν. Επίσης το κράτος τι θα κάνει επιτέλους; Δεν θα ζητήσει από την υπόλοιπη Ευρώπη να ανοίξουν τα ευρωπαϊκά σύνορα για τους μετανάστες; Είναι δυνατόν μια χώρα με τόσα οικονομικά προβλήματα να κουβαλάει και αυτό το πρόβλημα; Η κοινωνία δεν έχει λεφτά να δώσει στους αυτόχθονες, πως θα δώσει στους μετανάστες; Αν όντως υπάρχουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια για να ταΐσουμε αυτούς τους ανθρώπους, φτάνουν αυτά τα λεφτά; Που πηγαίνουν; Μήπως η Αθήνα δεν χωράει άλλους μετανάστες και πρέπει να διασκορπιστούν στην Ελλάδα, στην Ευρώπη ολόκληρη;

  Τι άσχημο να κάνουν τους λαούς να μισιούνται! Γιατί αυτό καταφέρνουν και το βλέπουμε τις τελευταίες μέρες. Είναι μια όμορφη και ανέξοδη λύση για τους έχοντες... Οι άνθρωποι θέλουν ένα "κομμάτι γης" και ελευθερία για να μεγαλουργήσουν. Από κάποιους έχουν πάρει και τα δύο και ο τρόπος για να τα πάρουν πίσω διαφέρει από ανθρώπους σε ανθρώπους.