Δύσκολα τα πράγματα στη δουλειά, μια καταχνιά έχει πλακώσει την Αθήνα.
Μέτρα και μέτρα και ξανά μέτρα για να μπούμε στο σωστό δρόμο.
Όλα μουντά και καταθλιπτικά. Μια ευχάριστη είδηση πουθενά.
Ομίχλη βαριά τα βράδια στην πόλη και οι δρόμοι άδειοι.
Ο κόσμος φοβισμένος και κλεισμένος στα σπίτια του.
Στην δουλειά είμαστε στα όρια τις ψύχωσης, έτοιμοι όλοι για ομαδική ψυχανάλυση.
Και γω απλά κάνω την δουλειά μου και βρίσκω τρόπους να χαρώ την ζωή μου εκτός αυτής.
Την τελευταία φορά που με θυμάμαι χαρούμενη, ελεύθερη και ξένοιαστη ήταν στην διακοπές του Αυγούστου. 'Ενα μόνο τραγούδι μου θυμίζει την ομορφιά και με ταξιδεύει πάλι εκεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου