Ήταν χειμώνας και μόλις είχα τελειώσει την απογευματινή μου βάρδια. Οδηγούσα προς το σπίτι και ήταν όλα ήρεμα στον δρόμο, χωρίς κίνηση. Ήταν τέλος Νοεμβρίου και είχε αρχίσει να έχει κρύο έξω. Το αμάξι ήταν ζεστό και η μουσική ήταν χαμηλά, ίσα ίσα να σε συνοδεύει. Φτάνοντας στο σπίτι βρήκα να παρκάρω εύκολα και μετά ήρθε η μαγική στιγμή. Άρχισαν ξαφνικά να πέφτουν οι πρώτες μικρές νιφάδες του χιονιού και γω ήμουν μέσα στο αμάξι. Σκέφτηκα ότι ήρθε και επίσημα ο χειμώνας, τελείωσαν τα ψέματα. Και ήταν τόσο όμορφες αυτές οι μικρές νιφάδες του χιονιού που με έκαναν ευτυχισμένη, έτσι ανεπαντεχα.
Ήμουν έγκυος στους πρώτους μήνες και σκέφτηκα ότι αυτό παιδί ότι και να γίνει θα το αγαπώ, το αγαπούσα ήδη πολύ.
Και ήταν η στιγμή της δικής μου μαγείας που ήμουν χαρούμενη και ένιωθα πλήρης και αισιόδοξη. Πίστεψα στο θαύμα της εγκυμοσύνης και το θαύμα ήρθε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου