Αναμνήσεις ενός μικρού κοριτσιού

  Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας το πέρασα στο Δίστομο. Γυρνώντας αργά το βράδυ για την Αθήνα έφυγα από το χωριό και έπεφτε χιόνι!! 

  Στην εθνική οδό είχε πολύ βροχή και οι υαλοκαθαριστήρες έπαιζαν σαν τρελοί. Το ράδιο ήταν ανοιχτό και όλοι οι οικογένεια μέσα στο αμάξι κουβέντιαζε. Μια στιγμή ένα τραγούδι ακούστηκε που μου θύμισε την ηλικία των εννιά ετών. Και είπα στο ξάδελφό μου: Αυτό το τραγούδι το έπαιζε ο πατέρας σου στην καφετέρια του στην Γερμανία. Θυμάμαι να παίζει το τραγούδι και έξω να βρέχει όπως και τώρα και μέσα η καφετέρια να μυρίζει φρεσκοκομμένο, ψημένο καφέ. 

  Η μυρωδιά αυτού του καφέ ήταν έντονη και δυνατή για τα ρουθούνια ενός μικρού παιδιού όπως εγώ τότε! Και είναι τόσο όμορφες αυτές οι συνδυαστικές αναμνήσεις: Σε ένα χωριό στην Γερμανία, ένα κοριτσάκι εννιά ετών να κοιτάει έξω από το παράθυρο την βροχή που πέφτει, και η μυρωδιά του καφέ να σκορπίζεται στο σε ένα καθαρό και ζεστό καφέ, και ένα χαρούμενο χιτ της εποχής να παίζει από τα μεγάφωνα και να δίνει μια ξεχωριστή ζεστασιά στο χώρο!