Πρέπει να μιλήσω για αυτό! Έχει περάσει ένας μήνας και θέλω να μιλήσω, αλλά δεν θέλω να φανώ κακιά, μικρόψυχη ούτε μνησίκακη.
Ήταν στις 31 του Δεκεμβρίου, θα έμπαινε ο καινούριος χρόνος και ήθελα να κανονίσω το βράδυ της πρωτοχρονιάς μου να ναι όμορφο, να ναι και αυτός εκεί. Του το πα, το προσκάλεσα έκανε πως δεν κατάλαβε και τον προκάλεσα. Αυτός που πάντα με ήθελε και με σκεφτόταν από απόσταση, αυτός! Αν με θέλεις έλα να με πάρεις. Θα είμαι σε ένα μαγαζί, δεν είπα με τους φίλους μου, δεν προσδιόρισα το μαγαζί μόνο την περιοχή, δεν ρώτησε κάτι παραπάνω. "Θα έρθω εκατό τις εκατό, σίγουρα".
Ετοιμάστηκα για την έξοδο με την παρέα μου και για να τον δω. Έγινα όσο ποιο όμορφη μπορούσα, σέξι, όχι προκλητική, μια γυναίκα που περίμενε για εκείνον. Είχα ένα άγχος ανεξήγητο, σαν να έγραφα εξετάσεις, σαν κάτι κακό να γινόταν, γιατί μέσα μου ήξερα εβδομήντα τις εκατό πως δεν θα έρθει.
Πριν μπούμε στο μαγαζί έλαβα το μήνυμα "Καλή χρονιά! xx" Τι να απαντήσεις; εκατό τις εκατό "Επίσης!". Το βράδυ μου κύλισε, γύρισα σπίτι νωρίς γιατί το πρωί δούλευα.
Τρίτη φορά που δεν ήρθε σε ραντεβού και αυτή τη φορά τόσο άσχημο ήταν! Ένα μικρό παιδί που δεν σταματά να παίζει, στο σώμα ενός ενήλικου που δεν ξέρει να φέρεται. Αλαζόνας, έξυπνος, προκλητικός και εγωκεντρικός. Πόσα βήματα και πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να προχωρήσει μπροστά, να εξελιχθεί, να ωριμάσει;
Μετά από σορό μηνυμάτων βρεθήκαμε για να εξηγήσει. Τρεις διαφορετικές βλακείες στη σειρά, δικαιολογίες ανυπόστατες. Τρεις φορές ζήτησε συγνώμη, αλλά δεν μπορούσε να υποσχεθεί ότι δεν θα ξανασυμβεί, δεν ήξερε τι θέλει από μένα. Τυπικά δέχτηκα την συγνώμη του. Με παγίδεψε "αν θες να βρεθούμε είναι στο χέρι σου". Δεν είπα τίποτα μόνο ένα ναι, δεν συνειδητοποίησα. Ήξερα ότι οι άντρες κυνηγάνε τις γυναίκες που θέλουν. Περίμενα να στείλει κάτι, αλλά σιωπή.
Ένα μικρό αγόρι χαμένο στον κόσμο του, να πιστεύει ότι όλοι και όλα ζουν γύρω του, αυτός το κέντρο και όλοι οι άλλοι τα παιχνίδια του. Τώρα έδειξε ότι είναι και εκδικητικά χαζός. Δεν περιμένω κάτι καλό από αυτόν, αδιαφορώ. Ήδη στη συνάντηση για να δικαιολογηθεί που κάναμε έπρεπε να κάνει πολλά και δεν έκανε τίποτα "για μένα τα λόγια δεν λένε τίποτα, τα έργα είναι που μετράνε".
Μια φίλη μου είπε ότι πρέπει να λες "πόσο δίκιο είχα πάλι", "τι παιδιάστικη συμπεριφορά!". Κάποιοι άλλοι λένε ότι θα ξανά-εμφανιστεί, δεν το πιστεύω. Και να συμβεί τότε όλα θα ναι αλλιώς και εγώ θα έχω ξεχάσει.
Δεν μου λέει τίποτα αυτό, δεν θέλω να δικαιωθώ, να φανώ ανώτερη, η σωστή. Το μόνο που θέλω είναι μια φορά να είμαι σωστή μαζί με κάποιον και ευτυχισμένη.
Όπως έγραψα και στην ανάρτηση "Νέο έτος", θέλω να βρω τον έρωτα που μου αξίζει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου