Μια φορά ήταν ένα κορίτσι που πάντα έφευγε... Δεν μπορούσε να μείνει με κανένα αγόρι πάνω από τρίμηνο. Κάποιες φορές μάλιστα κατάφερνε όλη η ιστορία να κρατάει μερικές βδομάδες. Το μόνο πράγμα που μπορούσε να κρατήσει για μήνες ήταν ο παιχνίδι. Το παιχνίδι μέχρι να παραδεχτεί στον εαυτό της ότι της άρεσε το αγόρι. Το παιχνίδι για να δείξει στο αγόρι ότι το θέλει.
Αλλά και στις σχέσεις των μερικών μηνών δεν έδειχνε στα αγόρια ότι τα θέλει. Πάντα επιφυλακτική στις τηλεφωνικές επαφές , στα λόγια, στα χάδια, στα καυτά φιλιά.
Πολλές φορές κατάφερνε να βγάζει τον κακό εαυτό των αγοριών, το έβλεπε, το ένοιωθε μετά, αφού γινόταν. Δεν μπορούσε να ανοιχτεί σε κανέναν γιατί έπρεπε πάντα να προστατεύει τον εαυτό της. Δεν ήθελε να πληγωθεί ξανά και για να το κάνει αυτό έπρεπε να περιχαρακώσει τον εαυτό της. Ψυχρή, σκληρή, ωμή στις κουβέντες και λιγοστά τα χάδια.
Και μετά ήρθε ένα αγόρι που κυνήγησε το κορίτσι που ήθελε πάντα να φεύγει. Το κορίτσι αντιστάθηκε όπως πάντα, αλλά το αγόρι επέμενε και βρέθηκε μαζί της. Το αγόρι εκείνο ήταν τελείως διαφορετικό απ ότι είχε φανταστεί το κορίτσι. Αλλά το αγόρι μπορούσε να την κάνει να γελά, να περνάν όμορφα οι ώρες μαζί του, ξένοιαστα. Και το κορίτσι άρχισε τα χάδια και το αγόρι ζήτησε και άλλα, και άλλα, και άλλα.
Μα ήταν στιγμές που το κορίτσι ένοιωθε ότι δεν έσπερνε πίσω χάδια, φιλιά, αγκαλιές, προσοχή. Ήταν αλήθεια αυτό όντως; Μήπως ήταν ο κακός της εαυτός που έβγαινε στη φόρα; Μήπως ήταν το συρματόπλεγμα του περιχαρακώματος που ορθωνόταν; Μήπως το κορίτσι ξέχασε να είναι καλό με αυτούς που το προσέχουν; Μήπως το κορίτσι ξέχασε να αγαπά και θα χάσει το αγόρι;
Το αγόρι που κατά καιρούς τα έκανε μαντάρα με τα μικρά ψεματάκια. Για να τους ευχαριστήσει όλους, μπέρδευε τις καταστάσεις και ξέχναγε που και που να ευχαριστεί τον εαυτό του.
Αλλά με το κορίτσι έγινε κακός γιατί ήταν το κορίτσι που πάντα ήθελε να φεύγει. Και το είχε καταλάβει, αλλά με λάθος τρόπο. Νόμιζε πως το κορίτσι δεν τον ήθελε! Αλλά αυτό το κορίτσι είχε πολλούς τοίχους, φράκτες, τρόπους να κρύβει τα συναισθήματά του. Να προσπαθεί να μην νοιώθει γιατί όποτε ένοιωθε πληγώνονταν πάντα.
Το κορίτσι που πάντα ήθελε να φεύγει τώρα ήταν παγιδευμένο.
Ήθελε να φύγει και έβρισκε τα ελαττώματα του αγοριού, όπως έκανε και με όλα τα άλλα αγόρια. Ήθελε όμως και να μείνει γιατί το αγόρι ήταν στιγμές που ήταν το καλύτερο αγόρι για εκείνη!
Ένα παγιδευμένο κορίτσι μέσα στο μυαλό της, μέσα στο κορμί της, μέσα στην αγκαλιά ενός αγοριού που τώρα την έδιωχνε μακριά του....
