βάσανο

Τα καταφέρνεις να τσακώνεσαι με αυτόν που θέλεις να αγαπιέσαι. Να βάζεις όρους, να σε ενοχλούν όλα, τα μικρά και τα μεγάλα. Nα νιώθεις ότι δεν έχεις την αγάπη που θέλεις. Να ζητάς, να ζητάς, να θες και άλλα. "Θα με πάρει τηλέφωνο σήμερα; Να πάρω εγώ, Γιατί είπε αυτό; Δε μ' αγαπά!" 

Και μετά όταν μένετε μόνοι σας για λίγο να νιώθεις ελεύθερη, χωρίς έγνοιες, χωρίς σκοτούρες. Μπορείς να κάνεις ότι σου κατέβει στο μυαλό.  Περνάν δυο μέρες, τρεις. Ω, τι ωραία ελευθερία! Και μετά σκέφτεσαι τώρα τι, έχω χωρίσει; Τώρα τι, τον θέλω ή όχι; Τώρα τι, με θέλει ακόμα; Με ήθελε ποτέ; Και είναι στιγμές που σου λείπει, και στιγμές μετά που λες "όχι, δε μου λείπει". Μετά σκέφτεσαι την ζωή σου με αυτόν, μετά χωρίς αυτόν. 

Και είσαι μπερδεμένη. Και δεν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει. Τόσες αντιστάσεις, τόσα όχι δεν θέλω. Τόσα θέλω περισσότερα. Αυτή η ζωή είναι στιγμές που είναι τόσο ξενέρωτη και νομίζεις ότι φταίνε οι άλλοι για αυτό. Και είναι στιγμές που το καταλαβαίνεις το λάθος σου και άλλες όχι. Και μετά χτυπά το τηλέφωνο, είναι αυτός. Μιλάτε, είσαι επιφυλακτική, κλείνετε. Και μετά έρχεται το  μήνυμα "σε σκέφτομαι και μου λείπεις".  Και τότε νιώθεις ότι ένα βάσανο γύρισε πίσω.

Είναι βάσανο ο έρωτας. Είναι κούραση η συμβίωση,  η επικοινωνία μέχρι να σε καταλάβει,  να τον καταλάβεις. Είναι αγώνας να σε δεχτεί, να τον δεχτείς.
Βάσανο έρωτας, κρυμμένος μες στα λόγια, τα βλέμματα, τα ψέματα.

Και δεν απαντάς! Από κοντά τα νεώτερα...