Είναι κάποιες μέρες, είναι κάποια βράδια που θα τρυπώσεις ανύποπτα και ξαφνικά στο μυαλό μου.
Ποτέ δεν θα πάψω να σ' αναζητώ στις δύσκολες στιγμές μου.
Ποτέ δεν θα πάψω να σε νοσταλγώ στις χαρές μου.
Θα σε θυμάμαι να με νουθετείς, να με μαλώνεις, να με ακούς, να με καταλαβαίνεις, να με εμψυχώνεις.
Τα βάρδια που γυρίζω περπατώντας στο σπίτι και η κούραση έχει καταβάλει το κορμί μου, σε θυμάμαι γιατί μόνο εσύ με συμπονούσες.
Δύσκολος αποχωρισμός ο θάνατος.
Ποτέ δεν θα πάψω να σ' αναζητώ στις δύσκολες στιγμές μου.
Ποτέ δεν θα πάψω να σε νοσταλγώ στις χαρές μου.
Θα σε θυμάμαι να με νουθετείς, να με μαλώνεις, να με ακούς, να με καταλαβαίνεις, να με εμψυχώνεις.
Τα βάρδια που γυρίζω περπατώντας στο σπίτι και η κούραση έχει καταβάλει το κορμί μου, σε θυμάμαι γιατί μόνο εσύ με συμπονούσες.
Δύσκολος αποχωρισμός ο θάνατος.
