Υπάρχει ένα μεγάλο παιδί που χαίρεται μέσα του
όταν σε εκνευρίζει. Ένα χαιρέκακο παιδί που μπορεί και παίζει με την
ιδιοσυγκρασία σου. Ένα παχουλό παιδί που έχει βρει τον τρόπο να σε φουντώνει με
τις βλακείες του. Και το χειρότερο είναι που ποτέ δεν παραδέχεται τα λάθη
του. Πάντα βρίσκει τον τρόπο να αντιστρέφει την κατάσταση και να τα
ρίχνει όλα στον χαρακτήρα σου τον οξύθυμο.
Για πόσο καιρό θα συνεχίσεις να παίζεις με
το μεγάλο παιδί; Πρέπει να το αφήσεις στην λήθη του. Αφού το ξέρεις πως όσες
φορές δεν παίζεις τα παιχνιδάκια του, παραπονιέται στους άλλους πως το
παραμελείς. Ένα μεγάλο παιδί με αγύριστο κεφάλι. Ένα μεγάλο παιδί που με αυτόν
τον ανορθόδοξο τρόπο, καταφέρνει να τραβάει το μόνο ενδιαφέρον που μπορεί να αποστάσει
από εσένα. Και περνάει ο καιρός και έρχεται πάντα στα λόγια σου, που ποτέ
δεν θυμάται ότι είπες!
Ηρέμησε λίγο την φωτιά που καίει μέσα σου.
Σβήσε λίγο την ευθιξία σου και πέταξε την αξία που δίνεις σε
μικροπράγματα. Σκέψου απλά, έχει αξία αυτό για την ζωή σου; Μπορεί να
προσδιορίσει την αξία σου, την σκέψη, την οντότητά σου; Πόσο σεβασμό έχεις σε
τέτοιους ανθρώπους και καταστάσεις; Απλά κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν την
ευστροφία, αλλά βρίσκουν άλλους τρόπους να επιβιώνουν στην κοινωνία. Μην τους
δίνεις την δυνατότητα να γιγαντώνονται από τον θυμό σου.
Κέρδισε
το σεβασμό από αυτούς των οποίων
η γνώμη είναι που αξίζει τον κόπο,
συμπεριλαμβανομένου του εαυτού σου.
