Μια φορά ήταν ένα ψηλό παιδί που του άρεσε να παίζει με τα μάτια.
Είχε διερευνητικά μάτια το παιδί αυτό, κοίταγε μέσα σου και έψαχνε στις απαντήσεις που έδινες για να βρει την αλήθεια. Κοίταγε βαθιά στα μάτια τα κορίτσια, ακόμα και μετά από τις προκλητικές λέξεις που ξεστόμιζε. Και ήξερε να παίζει με τις λέξεις αυτό το παιδί. Τα λογοπαίγνια και οι διττές προτάσεις ήταν το αγαπημένο του παιχνίδι.
Ναι, αυτό το ψηλό παιδί είχε μια αδυναμία στο παιχνίδι. Του άρεσε να παίζει με τις λέξεις, με τα βλέμματα, με τα κορίτσια. Και εξαιτίας τις ευστροφίας του, των συζητήσεων που προκαλούσε και των έξυπνων απαντήσεών του, μπορούσε να κάνει τα κορίτσια να ενδιαφερθούν. Και πάντα προσέγγιζε τα έξυπνα κορίτσια, αυτά που μπορούσαν να καταλάβουν λιγάκι την ιδιοσυγκρασία του χαρακτήρα και του μυαλού του. Αυτά τα κορίτσια ήταν ικανά να λάβουν μέρος στα λογοπαίγνια του και ήταν η αδυναμία του.
Η αδυναμία του όμως ήταν και να παίζει με τα κορίτσια χωρίς να κάνει κάτι παραπάνω. Σαν ένα ψηλό παιδί που παίζει στην άκρη της θάλασσας χωρίς να βουτάει μέσα να κολυμπήσει στον ωκεανό των συναισθημάτων. Κατάφερνε να έχει τα κορίτσια σε εγρήγορση, έτοιμες να απαντήσουν στην καινούρια πρόκλησή του, να αναμένουν να κάνει την επόμενη κίνηση, χωρίς να τους δίνει την ικανοποίηση να καταλαβαίνουν τι θέλει από αυτές. Η αλήθεια είναι ότι ούτε και αυτός ήξερε τι ήθελε από αυτές τις καταστάσεις και αυτό τον έκανε με τον καιρό να βαριέται.
Συχνά, όταν άρχιζε να βαριέται, έβρισκε καινούριο κορίτσι για να παίξει. Έπαιζε πολλές φορές με το καινούριο κορίτσι μπροστά στο παλιό, δημιουργώντας καταστάσεις ζηλοφθονίας που δεν μπορούσαν να εκδηλωθούν. Γιατί ποτέ δεν έδινε δικαιώματα, ήταν πάντα διττός στις δηλώσεις και τις πράξεις του. Στο τέλος έφευγε από αυτές τις καταστάσεις, γιατί έτσι είναι οι ψηλοί... την κάνουν!
Βέβαια μια φορά υπήρξε και ένα κορίτσι που έφυγε πρώτο από το τρίγωνο του παιχνιδιού. Σε αυτό το κορίτσι άρεσε να φεύγει πρώτο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Το ψηλό παιδί δεν εκδήλωσε ποτέ το πόσο πολύ ενοχλήθηκε από αυτήν την απρόσμενη τροπή. Είναι στιγμές που σκέφτεται ακόμα το κορίτσι, αλλά πείθει τον εαυτό του ότι τρυπώνει στο μυαλό του γιατί ήταν σκέτη κόλαση!
