Πάλι μπροστά μου εσύ;!
Φυσιολογικοί άνθρωποι, με φυσιολογικές ζωές. Τι πιο φυσιολογικό;
Φυσικά αναμενόμενο...
Περίεργοι άνθρωποι, περίεργες καταστάσεις, περίεργα γεγονότα.
Ερμητικά κλειστή πόρτα, κάθε τόσο οι πιο περίεργοι χτυπούν για να μπουν στη ζωή σου.
Και οι πιο θρασείς άνθρωποι, που τους έχεις κλείσει την πόρτα στα μούτρα, βρίσκουν τη δύναμη να ξαναχτυπάνε!
Που βρίσκουν το κουράγιο;
Το παρελθόν μένει στο παρελθόν. Όταν οι μνήμες ξεθωριάζουν, μένουν στους εγωιστές οι καλύτερες αναμνήσεις από σένα.
Μια σχέση κάνει έναν ολόκληρο κύκλο, κάνει και σκαμπανεβάσματα. Δεν είναι ποτέ μόνο αγάπη και χαρά. Και συνήθως τελειώνει όταν παύει να σου δίνει χαρά.
Έχεις σκεφτεί ότι όσοι φεύγουν από τη ζωή σου εγωιστή και σε διαγράφουν είναι γιατί δεν μπορούν άλλο την λύπη, τη μιζέρια, τον πόνο μαζί σου;
Μια ιστορία αγάπης μπορεί να μην έχει ευτυχισμένο τέλος και δεν χρειάζεται να την ανακυκλώνουμε.
